💢 *فاجعه قطع اینترنت؛ هزینههای این قطعی چیست؟*
🔻 اگر برآوردهای کارشناسی اتاق بازرگانی تهران را مبنا قرار دهیم، قطع اینترنت ضرر مستقیم روزانه ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلاری به اقتصاد دیجیتال وارد میکند؛ *یعنی ما هر ۲۴ ساعت، هزینهای معادل ساخت چهار پل استراتژیک (مثل پل B1 کرج) یا دو نیروگاه برق کوچکمقیاس را از دست میدهیم.*
اما این تمام ماجرا نیست؛ این فقط نوک کوه یخ است. در ادامه چند نکته کلیدی که این فاجعه را عمیقتر میکند اضافه میکنیم:
🔻 *۱. خسارت پنهان؛ فراتر از اعداد ریالی:*
برخی گزارشها نشان میدهد که اگر «خسارتهای غیرمستقیم» (مانند توقف زنجیره تأمین، اختلال در لجستیک و از دست رفتن فرصتهای صادراتی) را محاسبه کنیم، این رقم تا ۸۰ میلیون دلار در روز هم بالا میرود. این یعنی ما روزانه سرمایهای را میسوزانیم که میتوانست تحولی در زیرساختهای فرسوده کشور ایجاد کند.
🔻 *۲. کوچ اجباری به پلتفرمهای داخلی؛ مسکن یا درمان؟*
واقعیت این است که مهاجرت بخشی از کاربران به پلتفرمهای داخلی، بیشتر شبیه به «تغییر اجباری مسیر در یک اتوبان مسدود شده» است. اقتصاد دیجیتال ایران که سهم آن از GDP به حدود ۸.۵ درصد رسیده، برای رشد نیاز به تعامل جهانی دارد. پلتفرم داخلی بدون اتصال به بازارهای بینالمللی، مانند یک جزیره منزوی است که هرچقدر هم بزرگ باشد، راهی به دنیای تجارت آزاد ندارد.
🔻 *۳. موج تعدیل نیرو و «مهاجرت خاموش»:*
بحران فقط مالی نیست، انسانی است. گزارشها نشان میدهد بسیاری از استارتاپها به دلیل ناپایداری شبکه، وارد فاز «بقا» شده و ناچار به اخراجهای گسترده شدهاند. خطرناکتر از اخراج، مهاجرت نخبگان است؛ وقتی متخصص IT احساس کند ابزار کارش (اینترنت پایدار) در دسترس نیست، چمدانش را میبندد. این یعنی ما نه تنها پول، بلکه «مغز متفکر» توسعه آینده کشور را هم صادر میکنیم.
🔻 *۴. ضربه به اعتماد سرمایهگذار:*
بزرگترین دارایی در اقتصاد، «پیشبینیپذیری» است. وقتی اینترنت به صورت ناگهانی قطع میشود، امنیت سرمایهگذاری از بین میرود. هیچ کارآفرینی در زمینی که هر لحظه زیر پایش لرزان است، سرمایهگذاری بلندمدت نمیکند.
*قطعی اینترنت در حال جویدن پایههای اقتصاد نوین ایران است. ما عملاً با دست خودمان، در حال تخریب نیروگاهها و پلهایی هستیم که هنوز ساخته نشدهاند.*🟡
دیدگاهتان را بنویسید